CURAÇAO NU. COM
 
In de tuin van het
Curaçaosch Museum
 

Prehistorie - onstaan van het eiland
(link komt nog!)

Caiquetios (Arowakken)

Kas di pal'i maishi

Kas di tabla

Kas di Futuro

In de cultuurhistorische tuin  "Sentro Edukativo Lucila Engels" komt een model van een Kas di pal'i maishi, ingericht met huishoudelijk gereedschap, een hut van de Caiquetios (Arowakken) met artefacten, en een Kas di tabla, waarin een historische winkel komt. Ook is er plaats voor het bouwen van het Kas di Futuro (huis van de toekomst).
Men kan de tuin tijdens de bouw van deze modelwoningen bezichtigen.
In de toekomst kan men individueel of met groepen de tuin bezoeken en aan diverse activiteiten deelnemen.
Er zullen workshops gegeven worden.
In en rondom de huisjes komt er interactief informatiemateriaal.
Er is ook ruimte voor spelen en sporten.
Femia Cools

.

De eerste bewoners woonden waarschijnlijk in grotten.

Nu wonen er vleermuizen

Later woonden de Caiquetios (een Arowakkengroep)
op het eiland.

Welke huizen de Caiquetios op Curaçao bouwden
weet men niet precies.

Men neemt aan dat de Indianen in grote kano's ( geschikt om 50 mensen te vervoeren) naar het eiland kwamen.

stenen bijlkop

tekening Carlos Weeber

In 1499 deden de Spaanse militair en ontdekker Alonso de Ojeda
en de Italiaanse Amerigo Vespucci het eiland Curaçao aan.
 

Caiquetios, subgroup Arowakken, volgden met hun vee de oostelijke hellingen van de Andes. Zij gingen in noordelijk richting langs de Orinoco vallei, dan naar de noordkust van Zuid-Amerika en van daar naar de eilanden.
Zij gingen in verschillende groepen uiteen en hun culturen ontwikkelden zich apart. Qua taal bleven zij duidelijk verwant.
De Taíno (Arowakken) aanbaden beelden die zij Zemis noemden. Uit steen en hout gesneden mens- en dierfiguren. Er waren ballcourts en pleinen voor dansen en rituelen.
De Arowakken waren goed georganiseerd: in 4 klassen: slaven, gewone mensen, edelen en leiders. De leiders (Cacique) leefden in een aparte woning die zich qua vorm onderscheidde van de andere huizen. Ze hadden beter te eten en mooiere kleren. Ze werden met onderscheid behandeld.
Lagere leiders bestuurden het eigen dorp. Belangrijker leiders hadden zeggenschap over hele districten.
Het opperleiderschap werd overgeërfd via de vrouw. Men had titels en (voorouderlijke) zemis, aan wie bovennatuurlijke krachten werden toegeschreven.
Arowak-mannen droegen een heuplap van katoen of palmbladdraden, de vrouwen droegen schortjurken van katoen van verschillende lengte om verschillen in rang uit de drukken.
Men droeg de haren kort en men beschilderde zich bij rituelen met de afbeelding van de persoonlijke zemis.
Men droeg wellicht kleine gouden ornamenten, de leider een kleine gouden hanger.
Dorpshoofden woonden in een rechthoekig huis (bohios), terwijl de andere mensen in ronde huizen woonden. (caneyes). Beide vormen waren simpele, maar sterke houten constructies met een strooien dak.
Men geloofde dat de zemis de mensen beschermden tegen ziekten en de kracht van de storm. Ieder dorp, inclusief hun leider, werd geklassificeerd naar het aantal zemis dat men had.
Middelen van bestaan: vissen, jagen, en landbouw.
Er was genoeg rijkdom om een redelijk grote bevolking en het ontwikkelde politieke en bestuurlijke systeem te onderhouden.

De ABC eilanden zijn relatief droog. Men neemt aan dat er pogingen zijn gedaan om te irrigeren (hier en daar zijn sporen aangetroffen), maar ook dat men naar vruchtbaarder eilanden land voer om fruit en groenten te halen. Men betaalde met zout.
De volgende gewassen groeiden op nabijgelegen eilanden. Men gebruikte daar de methode van het afbranden van de begroeing om de aarde te beplanten: cassave (tapioca = zetmeel), mais, aardappelen, pepers, bonen, wortels van diverse planten.
Arowakken maakten eenvoudig gereedschap (coas) van stokken en hebben wellicht de as gebruikt om te grond vruchtbaar te maken. Zij jaagden en visten; met manden, netten en stokken met scherpe punten. Voor het jagen op grotere vissen maakten zij waarschijnlijk gebruik van kleine vissen en schilpadden die zich op grote vissen vastzuigen (ramoras). Ze maakten de scherpe stokken vast aan die kleine beesten en vingen zo grotere vissen.
Voedsel werd gekookt op hete stenen of boven een open vuur. Men gebruikte pepers en kruiden en andere specerijen voor de smaak. Er werd wel eten bewaard, maar het meeste werd direct genuttigd, want in het tropische klimaat was het hele jaar door jacht, vissen en landbouw mogelijk.
Net als alle Arowakken, verfden de Caiquetios hun lichamen in heldere kleuren. Ze droegen schelpen en botjes in hun doorboorde neuzen en oren.
 

Het museum heeft ervoor gekozen het leven van de Indianen uit de ceramische periode uit te beelden.

Na de eerste bewoners kwamen mensen uit Europa en Afrika naar het eiland. Zie Kas di Pal'i Maishi (met de speelkeuken)
en Kas di Tabla (met de speelwinkel: tienda of toko) en Kas di Futuro.

Maïs en Indiaanse woorden in het Papiamentu
vormen een schakel met het verleden.

zie ook:

Kas di pal'i maishi

Kas di tabla

Kas di Futuro

Meer informatie volgt!

Bezoek aan het Curaçaosch Museum
 

Site van het Curaçaosch Museum
geen updates

© Femia Cools

Best Free Hit Counters

Website Counters