Boemerang effect
Grappig. Onlangs schreef ik een stuk over de functie van
‘ingezonden brieven.’ Ik kreeg enkele persoonlijke
reacties, - zoals, dat men het niet goed begreep en dat
iedereen maar wat roepen kan in dat soort stukjes - maar
geen samenhangende reactie in de krant. Maar nu wel. En
nogal breed uitgemeten ook, in het artikel Godett versus
Pronk ‘Boemerangseffect blijft uit.’ Ingezonden brieven,
schreef ik, onderscheiden zich van rapporten. Die hebben
meestal een fact finding karakter. De brieven echter
dienen de meningsvorming, de discussie, soms de
polemiek. Dan gaat het er lekker hard aan toe. Maar wel
volgens spelregels. Maar ja, daarmee heeft men
lichtelijk moeite. Meningsvorming is een nogal
onbegrepen zaak, zoals blijkt uit het ‘kort’ geding van
twee en half uur, waarin de advocaten van Pronk en
Godett elkaar proberen uit te leggen wat wel en niet kan
in ‘ingezonden brieven.’ Grappig het onbegrip. De
garagehouder roept maar wat in zijn ingezonden brief en
de gedeputeerde holt hard naar de rechter. Dat de
garagehouder bij voorkeur slechts zijn vermoedens kan
opperen en de gedeputeerde beter kan zorgen voor een
onberispelijk gedrag, ja dat gaat er moeilijk in. Zelfs
vermoedens moet je proberen plausibel te maken, bewijzen
aanvoeren hoeft niet in een ingezonden brief. Dat doe je
in een proces. Onberispelijk gedrag blijkt uit je daden,
waarvoor je verantwoording aflegt in de eilandsraad of
in de Staten ( Een minister moet ook geen ingezonden
brieven als reactie schrijven zoals mevrouw Leeflang
onlangs deed). Gedeputeerden en Ministers moeten
debatteren met de raads- en statenleden. Om dit goed te
doen en te weten wat er onder de mensen leeft, moeten ze
wel de ingezonden brieven lezen. Wanneer ze daar ter
plekke onzin uitkramen of wat daar sterk op lijkt, zoals
de gedeputeerde Davelaar over wetenschappelijke
rapporten, zien ze dat van zelf ook weer terug in
ingezonden brieven. Naar de rechter hollen, omdat je
beledigd bent of je gelijk denkt te halen, bewijst eens
te meer dat je van het democratisch debat nog niet zo
heel veel begrijpt. Natuurlijk is het ook wel prettiger
als de schrijvers van ingezonden brieven niet meteen
beginnen te schelden of zomaar wat in het wilde weg te
roepen, maar zichzelf voorhouden dat het gaat om het
democratisch debat, dat zo zijn regels kent. Al was het
maar die van argument en redenering om de betrokken
stelling tenminste aannemelijk te maken. Dat is
inderdaad wat anders dan insinueren. Overigens wordt
binnenkort ook in de ruimtevaart, las ik in deze krant
of in een andere, een proef gedaan met een boemerang.
Over onzinnige processen gesproken!
|