Aan de Fractieleiders van de Tweede
Kamer
alle hens aan dek
en
verder dan de neus lang is
Nu u hier op bezoek bent, maak ik van de gelegenheid
gebruik enkele gedachten over uw taak en de aanstaande
autonomie van Curacao als land in het Koninkrijk aan u
mee te geven.
Met het overeenkomen van de autonomie voor dit eiland is
Uw taak niet ten einde. Autonomie van Curacao betekent
niet alleen-gang, maar zelfstandigheid in gedeelde
verantwoordelijkheid binnen het Koninkrijk. Aan
Curacaosche kant ligt op dit moment begrijpelijkerwijze
de nadruk bijna geheel op het verwerven van de
autonomie. Het is aan Nederland om verder te kijken en
zich een idee te vormen over de gedeelde
verantwoordelijkheid. Niet wat gescheiden wordt, maar
wat verenigt, vraagt uw aandacht. Niet de staatkundige
verhoudingen zijn bepalend voor de toekomst van Curacao,
maar een plan voor een grondige herstructurering van het
eiland. Het lijkt me noodzakelijk dat op de ronde tafel
conferentie een gezamenlijke pad hiertoe wordt
uitgestippeld. Het is hoogste tijd.
Vanuit deze optiek geef ik u de volgende zaken in
overweging. Zij vormen tezamen de elementen van een
structuurplan, dat in gedeelde verantwoordelijkheid ten
uitvoer kan worden gelegd. Deze elementen vormen de
scharnierpunten voor een werkelijk functionerende
autonomie van het eiland Curacao. Het betreft drie
onderwerpen die niet autonoom maar alleen gezamenlijk
kunnen worden aangepakt. Zij zijn bepalend voor de
externe orientatie van het eiland in de toekomst.
1. sluiting van de Isla raffinaderij en sanering van de
Isla terreinen alsmede de ontwikkeling van een plan voor
vervangende werkgelegenheid. De ‘Isla’ vormt een
bedreiging van de volksgezondheid en het milieu op het
eiland - de zwavelwolk - en is in steeds mindere mate
van betekenis voor de werkgelegenheid in kwalitatieve en
kwantitatieve zin. Het gebied van de Isla dient
ontwikkeld te worden als toplokatie voor werken en
wonen.
Toelichting: het gaat hier om een proces van jaren,
waarmee zo spoedig mogelijk een begin moet worden
gemaakt. Ik herinner u hierbij aan het principe besluit
in 1965, waarbij Minister den Uyl overging tot sluiting
van de Nederlandse mijnen en de toezegging van
vervangende werkgelegenheid. Hiertoe werd een
herstructeringsplan opgesteld, waaraan 25 jaar lang in
gezamenlijke verantwoordelijkheid tussen het rijk en de
provincie Limburg is gewerkt.
2. het saneren van de volksgezondheid op Curacao,
waarbij de kwaliteit van de infrastructuur op dit
terrein in overeen stemming wordt gebracht met de normen
binnen het Koninkrijk. Hierbij kan gedacht worden aan de
invoering van een nieuw verzekeringsstelsel voor de
ziektekosten en de bouw en uitbouw van de
gezondheidsvoorzieningen, i.c. een (nieuw) ziekenhuis of
de herbouw van het bestaande.
Toelichting: Niet alleen het paspoort moet bepalend zijn
voor de gelijkwaardigheid van de burgers binnen het
Koninkrijk, maar ook de voorzieningen. Dit geldt in het
bijzonder voor de voorzieningen in de volksgezondheid .
3. de ontwikkeling van een samenhangend onderwijsplan,
dat zorg draagt voor de ontplooiing van de jeugd en wel
zodanig dat ze, waar nodig dan wel wenselijk, kan
aanhaken bij onderwijssystemen in Europa, de VS of
Latijns Amerika.
Toelichting. Het Deltaplan Onderwijs kan hierbij als
bouwsteen dienen; daarnaast dient ook het voortgezet en
het hoger onderwijs, i.c. de UNA in een dergelijk plan
te worden betrokken.
4. Om dit drieledig plan te ontwikkelen en ten uitvoer
te leggen, kan het Instituut van Goeverneur worden
uitgebouwd en wel zodanig dat hierbij een organisatie
wordt ondergebracht, die belast wordt met de
gezamenlijke verantwoordelijkheid tot de concrete
ontwikkeling van dit plan.
5. Als aanzet voor de financiering zou in principe
kunnen worden overeengekomen om de schuldsanering op te
trekken tot 100% , overeenkomstig de voorstellen van de
Directeur van de Centrale Bank van de Nederlandse
Antillen. |