|
home
Activiteiten Archief
Geschreven
Op reis
|
DE ZITTENDE BOOM
Ja, leuk jullie verhaal over de zittende boom in de vorige Bon Bini Bode. Maar
het is natuurlijk niet de ware legende.
De zittende boom was vroeger een jonge aantrekkelijke den. Zelf had ze dat niet
zo in de gaten maar het halve bos was verliefd op haar. Ze omarmde het woud in
vriendschap en haar takken groeiden wijder en wijder.
De wind bewoog zich tussen haar bladeren en er ontstond een geluid dat leek op
het zingen van een nachtegaal. Takken in haar omgeving deinden gracieus met haar
mee.
Naarmate ze volwassen werd, groeide de bewondering van de anderen. Bomen die
haar wilden bezitten, voerden de druk op. Verlegen boog ze haar kruin en trok
zich terug. Bevond ze zich eerst in het midden, geleidelijk aan schoof ze naar
de rand en tenslotte verliet ze het bos helemaal.
Ze kwam terecht op een verlaten weggetje vlakbij de zee. In het begin genoot ze
van het alleen zijn en van het ruisen van de golven. Jarenlang stond ze daar aan
de kust en het geluk ging over in eenzaamheid.
In haar buurt hechtte een verdwaalde tak zich aan de grond. En groeide uit tot
een krachtige boom. Ook hij had een speciale aantrekkingskracht op de wind. Zijn
bladeren speelden een diepere melodie dan de hare. Het volume van zijn zwevende
klanken maakte gevoelens in haar wakker die ze nooit gekend had. Om goed naar
hem te kunnen luisteren hield ze haar eigen takken doodstil.
De jonge boom draaide eigenwijs van haar weg toen zij eens toenadering zocht.
Hij wapperde arrogant met de tak waar de meeste bladeren aan groeiden en
ritselde; "Jij... jij bent me veel te stil."
Sindsdien is ze gaan zitten en nooit meer opgestaan.
Janny de Heer
volgende
|
