|
|
CURAÇAO NU. COM |
|
|
Voordracht |
|
|
|
|
VERHALEN
EN UITLEG VAN SONIA GARMERS Sonia Garmers ging na de middelbare school in een boekhandel werken. Ze werd gevraagd een kinderpagina voor de krant Today te verzorgen. Dat accepteerde ze en ze schreef voor die krant veel kinderverhalen. Ze schreef ook artikelen voor een weekblad. Ze woonde een tijdje in Nederland. In die tijd werd ze door Miep Diekmann begeleid en gestimuleerd om ook in het Nederlands te schrijven; tot die tijd schreef ze in het Papiamentu. In 1988 keerde ze terug naar Curaçao, waar ze voor de radio ging werken. Naast kinderboeken schreef ze ook kookboeken en boeken over zwarte magie. Sonia Garmers heeft vier dochters. Sonia Garmers vindt de Antilliaanse cultuur en met name die van Curaçao heel belangrijk. Omdat ze het ook belangrijk vindt dat buitenstaanders iets over die cultuur te weten komen, wordt in haar boeken veel verteld over het dagelijks leven op Curaçao en wat die cultuur zo bijzonder maakt. Haar boeken gaan over jongeren die te maken krijgen met onderwerpen die overal spelen: volwassen worden, verliefdheid, spanning tussen rijke en arm, afscheid nemen en de dood. Door de humor die ze in haar boeken stopt worden de problemen gerelativeerd. In haar boeken maakt Sonia Garmers zich ook sterk voor vrouwenemancipatie. Verder schreef ze een bundel fabels. |
|
De oktober-bijeenkomst, weer
als vanouds in de Tamarijn, was een gezellige ochtend. Onze gastspreekster Sonia
Garmers hield het publiek geboeid met haar leuke verhalen over de gewoonten en
zeden op Curaçao. Mevrouw Garmers is schrijfster, heeft een eigen rubriek op de
radio en staat bekend als een boeiende spreekster. Ze vertelde over de gewoonten
en zeden tijdens doop, huwelijk en begrafenis. Gewoonten die niet overal, maar
nog wel op een deel van het eiland gehandhaafd worden. Wat te denken van de
plichten van de Peter en Meter. Zij moeten over een dikke spaarpot beschikken om
de kosten van diverse feesten te kunnen betalen. Ook las mevrouw Garmers voor
uit een van haar boeken "Koningin, ik zend u mijn dochter". Het is
jammer dat er geen herdruk van dit boek mogelijk is. Het zou leuk zijn al die
verhalen van ons eiland te horen en te lezen.In elk geval heeft deze ochtend ons
weer iets wijzer gemaakt.