|
home
Activiteiten Archief
Geschreven
|
VOGELRIJK CURAÇAO
Vandaag scheen de zon weer uitbundig, het werd tijd, ‘t is al maart.
Maanden droegen we ‘s avonds jasjes of bodywarmers, zo koud was ‘t, ook geen
airco ‘s nachts.
We begonnen ons af te vragen of we wel op Curaçao woonden.
Vanochtend gewekt door het mooie gefluit van de grijsbruine cucubi, het
indringende schreeuwend gefluit van enkele oranjezwarte troepialen, ze
schreeuwen zelfs in hun vlucht.
Een zestal knalgroene parkietjes kwetteren luidkeels fladderend over ons huis en
strijken neer aan de rand van ‘t lagoen. Soms komen ze heel dichtbij onze tuin,
waar de druivenstruik bijna rijpe vruchten draagt.
Scherp getjilp van de suikerdief die op de porch een nestje heeft gebouwd en een
soort gekef als van een heel lelijk jong hondje van de gelige troepiaal kacho.
In het gras pikken twee saffraanvinkjes de graszaden.
De zandkleurige sloke’s met hun fluitroep zijn sinds enkele weken niet te zien
of te horen.
Meestal namen ze in de tuin een zandbad, snoepten ‘t graszaad dat ze met een
sprongetje met hun pootjes van de halm naar beneden haalden.
Twee watakelibomen groeien in de voortuin. Echte bomen zijn ‘t geworden. Ze
stonden vijf jaar geleden als struikjes op het land dat we kochten waar nu ons
huis op is gebouwd. Watakeli’s zijn inheems op Curaçao.
Ze zien er nu uit als een verwilderde beatle_kop van zo’n tien meter doorsnee
met aan de uiteinden van de takken groene en oranje besjes en trosjes kleine
geurige witte bloemen. De roestroodachtige dornasol en de heldergroenzwarte
benchi zweven om de beatle_kop en snoepen honing uit de bloemen.
In de schaduw van de bomen potten met roze anthiriums.
En dat allemaal gewoon op Dushi Korsow, ons eiland.
Loeke
|
