Ontwaakt of opgeschrikt, verhit zwetend uit zijn porieën, heeft hij zich vergeefs en woordeloos gestrekt. Van pijn doortrokken dieper in zijn vezels, brokkelt zich de bast, gekerfd tot in zijn wervelend nerven-kleed. Gespannen moe, geknakt laag in de rug, heeft hij de hemel aangeroepen, zijn engel hem de lendenen en de liezen witgekalkt. In verge-telheid geraakt van sap dat zich omhoog wringt in de stam, de takken en het doorzichtig lover, zit hij verlo-ren langs de weg. En in de flauwe bocht stormt af en aan, wat geen weet heeft van de tijd. Het suist, is doof en blind.

Dan wordt het wachten onderbroken. De boom buigt zich ternau-wernood en luistert hoe in zijn kruin zich iets beweegt. Aan de hoogste tak rafelt zich een blad. Plots stuiven duizend vlinders op en even zweeft de boom met rechte rug boven zijn eeuwenoude plek. En wat zich doorgaans aan het zoekend oog onttrekt gebeurt voor een moment, de boom weet zich verlicht in wit gewaad.

Weer zittend op zijn muur wacht hij zoals gewoonlijk de uren van de dag, de uren van de nacht, de uren van zijn opont-houd, dat hem zijn leven onder-broken steeds onzicht-baar aan de hemel hecht. Zoals water uit een emmer naar een muur gegooid voor eeuwig in de lucht blijft hangen.

Derk

volgende boom

Best Free Hit Counters

Website Counters